De hersengarage

De wereldeconomie werd gecrashed op basis van een foutief test-protocol

datum: 13-12-2020 14:53 auteur: Patman reacties: 0
De Corman-Drosten-review
De Corman-Drosten-review

Dit artikel verscheen ook in deel 5 van het magazine Gezond Verstand.

In januari publiceerde een groep van 24 wetenschappers Detection of 2019 novel coronavirus (2019-nCoV) by real-time RT-PCR dat als een van de meest noodlottige wetenschappelijke publicaties in de moderne geschiedenis mag worden beschouwd. Dit ‘PCR-paper’ beschrijft het ‘Corman-Drosten-protocol’ voor ontdekking van het #SARSCoV2 virus ( #2019-nCoV ) en een geschatte 70% van alle PCR-tests in de wereld zijn er op gebaseerd. Marion Koopmans van het #OMT was een van de auteurs. De test is het fundament van de draconische Corona aanpak van de regering dat ons leven ontregelt.

Eind november leverde een ander internationaal gezelschap van wetenschappers een vernietigende #retractionpaper in bij #Eurosurveillance als reactie op de PCR-paper. Het gezelschap onder leiding van Dr. Pieter Borger, Dr. Ulrike Kämmerer en Dr. Michael Yeadon vond tien grote ontwerpfouten die overduidelijk maken dat de test niet kan worden gebruikt voor het ontdekken van het virus. Het is simpelweg onduidelijk wat de test vindt. Met de retraction-paper proberen deze onderzoekers nu de PCR-paper ‘wetenschappelijk ongeldig’ te laten verklaren. Dit is zoals wetenschap zou moeten werken: met het zelfreinigende vermogen dat vaak niet wordt ingezet. Maar intrekking van de PCR-paper zal immens grote consequenties hebben en men mag verwachten dat politieke en financiële belangen dit wetenschappelijke proces zullen proberen te saboteren. Intrekken is dan één ding, er consequenties aan verbinden een heel ander. Een groot deel van alle COViD19 diagnostische tests die wereldwijd zijn uitgevoerd, maar ook veel wetenschappelijk onderzoek (waaronder vaccin-onderzoek) is gebaseerd op het fout bevonden protocol.

Dit is de voorlopige culminatie van een heftig debat rondom de PCR-methode dat eigenlijk al 30 jaar gaande is. Destijds in HIV/AIDS onderzoek waren er al wetenschappers die vonden dat de methode verkeerd werd toegepast, in een in veel opzichten vergelijkbaar verband. Onder de critici was ook de uitvinder zelf van de methode, Kary Mullis. Hij kreeg er een Nobelprijs voor. “Met PCR kun je bijna allesin iedereen vinden” is een van zijn uitspraken. PCR is een uiterst gevoelig laboratoriuminstrument dat echter nooit is bedoeld om virussen of infecties mee vast te stellen. Het enige dat het doet, is genetisch materiaal vermeerderen voor vervolgexperimenten. Voor diagnostiek, laat staan op epidemiologische schaal, is het niet geschikt. Aan de PCR-methode zelf wordt echter door niemand getwijfeld. Wat nu wordt geconstateerd door Peter Borger en zijn groep is dat het protocol waarvan wordt geclaimd dat het SARSCoV2 identificeert, vol fouten zit waardoor het onbruikbaar is. Voor elk nieuw virus moet namelijk een bijpassend protocol worden ontworpen op basis waarvan fabrikanten dan PCR-kits ontwerpen.

Onderstaande tweet-reeks werd bijna een miljoen maak bekeken.

Bij het lezen van de kritiek valt meteen op dat het nu gebezigde Corman-Drosten-protocol was ontworpen nog voordat de ontwerpers beschikking hadden over het virus. Van de benodigde genetische code van het virus is een theoretisch computermodel gemaakt (een zgn. alignment) op basis van sociale media berichten die leken te wijzen op een nieuw klinisch beeld dat leek op #SARS. Dus de veel gebruikte test van het moment is niet gebaseerd op een echt virus dat uit een patiënt is geïsoleerd, en ook niet op een zorgvuldig onderzocht klinisch beeld. Er was op dat moment zelfs nog niet bewezen dat het veronderstelde virus werkelijk bestond en/of de oorzaak was van inderdaad een nieuwe ziekte. In de tijd dat het theoretische computermodel werd gemaakt wist men van nog slechts 6 patiënten. Tot op de dag van vandaag is deze berekende genetische code nog niet gevalideerd door de auteurs van de PCR-paper. Deze constateringen zijn op zichzelf al uitermate schokkend. Bedenk dat het inmiddels de levens van miljarden mensen heeft ontwricht.

Verder lezend, lijkt het erop alsof het Corman-Drosten-protocol is ontworpen door iemand die niet goed weet wat hij of zij aan het doen was. Het is heel moeilijk aan te nemen dat de betrokken auteurs er hun namen onder hadden bijgeschreven indien ze het ontwerp daadwerkelijk hadden bestudeerd en begrepen. Werkelijk alles is fout gedaan.

“Ik wist een maand geleden niet wie Drosten was, en ik ben niet betrokken geweest bij de controverse. Omdat ik die bagage niet had, was ik misschien een ideale neutrale partij om zijn werk aan de Charite-primers te herzien. Ik sta versteld dat er zoveel gebreken zijn.”

Dit zijn de woorden van Kevin McKernan over het protocol. Hij was technisch projectleider van het Human Genome Project en vond de #SOLiD-sequencer uit, wat een nieuw tijdperk in het vakgebied inluidde. Hij is ook een van de auteurs van de retraction-paper. De kritiek is zeer technisch maar ook bij een ingelezen leek zal er toch al snel een gevoel van verbijstering ontstaan. Een PCR-proces is gebaseerd op primers, probes, verdunningen, temperaturen, cycles en dat soort dingen, en in vrijwel elk aspect van het protocol zijn fouten gemaakt. De aanwijzingen van fouten zijn goed onderbouwd, en de namen die de retraction-paper hebben ondertekend zijn solide. Maar waar het bij betrouwbare wetenschap om gaat zijn natuurlijk de aantoonbare feiten en logische argumenten.

Behalve fouten in het ontwerp van het proces zelf werden ook procedurele en logicafouten gevonden. Zo hebben de auteurs van de PCR-paper nagelaten hun protocol te valideren met echt viraal materiaal, vonden (en negeerden) ze zelf al zogenaamde false positives en hebben ze aanwijsbaar verkeerde keuzes gemaakt. De paper is zeer waarschijnlijk niet door ogen van collega’s bekeken. Het werd twee dagen na inlevering al gepubliceerd. Twee van de auteurs zijn lid van de editorial board van het journal dat het publiceerde. Vier van de auteurs hebben ernstige belangenverstrengelingen. Twee van hen zijn daarnaast respectievelijk de CEO en de wetenschappelijk adviseur van het bedrijf dat als eerste test-kits ging verkopen op basis van dit protocol, nota bene nog voordat het protocol was gepubliceerd.

Het is moeilijk voor te stellen wat er nu gaat gebeuren. Naar de normen van wetenschapsbeoefening is het onmogelijk de retraction-paper te negeren, maar de implicaties ervan zijn immens. Als de meest gebruikte test om SARSCoV2 te identificeren niet door de beugel kan dan betekent dat allereerst dat alle afgenomen diagnostische tests ongeldig waren, dat doorgaan met dze testen niet alleen onzinnig maar ook schadelijk, en wellicht dodelijk is. Vervolgens moet ook een grote hoeveelheid wetenschappelijke papers opnieuw worden bekeken. Vele daarvan zijn mogelijk ongeldig geworden. Veel wetenschappelijk onderzoek gebruikt dit protocol bijvoorbeeld om virussen te identificeren, dat vaak onterecht ‘isolatie’ wordt genoemd. Dit is een fundamentele fout waar een compleet artikel aan gewijd kan worden want PCR meet tenslotte geen virussen maar genomen en een #genoom is geen virus. Tenslotte zijn ook de testresultaten van sommige vaccins niet meer te vertrouwen. Van fabrikanten moet nu worden geëist dat ze openbaren welk PCR-protocol ze hebben gebruikt. Het succes van een vaccin wordt bijvoorbeeld gemeten met PCR, omdat PCR wordt gebruikt om infecties vast te stellen. Ook daar kan een compleet artikel aan worden gewijd want PCR meet tenslotte geen infecties. Wetenschappelijk gezien komen we in een andere wereld terecht, een nieuw abnormaal.

Naast wetenschappelijke implicaties zijn er ook maatschappelijke consequenties. Enorme maatschappelijke consequenties, want het ongeldige bevonden PCR-protocol is de leidraad voor veel politieke beslissingen. De bizarre maatregelen van anderhalve meter, mondkapjes en lockdowns. Elke maatregel is op z’n minst deels genomen op basis van ongeldige tests en onderzoeken. Al eerder werden de epidemiologische modellen ontmaskerd die ons foutief miljoenen doden voorspelden maar nu ook het belangrijkste wetenschappelijke en diagnostische instrument gewoon onzin blijkt, kan er niets anders gebeuren dan een volledige herbezinning. Wat u alvast kunt doen is overal waar u ‘infecties’ leest of hoort, vanaf nu ‘kaboutertjes’ invullen voor uzelf. Want dat is exact wat al de tijd aan de hand is geweest.